Webcolleges

Vandaag in de NRC:

"Universiteiten maken massaal webcolleges: ze nemen hoorcolleges op en zenden die uit via internet"

en vandaag bij Wilfred Rubens: Een offline college kent andere wetten dan een online college

"Dat het sec opnemen en toegankelijk maken van college's niet werkt, illustreert het artikel Short and Sweet: Technology Shrinks the Lecture. College's van een begenadigd Amerikaans universitair docent werden door studenten negatief beoordeeld nadat deze college's via video werden uitgezonden.

NRC:

"De Universiteit van Amsterdam (UVA) heeft nu zo'n 450 hoorcolleges online, de Wageningen Universiteit 1500, de TU Delft ongeveer 3000, de Hogeschool van Amsterdam 200 en de Vrije Universiteit (VU) zo'n 60."

En zijn de reacties van de betreffende Nederlandse hoogleraren en docenten vergelijkbaar met hun Amerikaanse collega die in het hier boven genoemde artikel in The Chronicle of Higher Education zegt:

"It was the most extremely boring thing my students had ever seen"

of hebben ze op tijd de door Wilfred opgemerkte veranderde wetmatigheden ontdekt die gaan gelden bij de overstap van f2f naar online colleges?

"De docent realiseerde zich dat studenten afhaken, na vijftig minuten te hebben gekeken naar een 'pratend hoofd' op video. Daarom reorganiseerde hij zijn college's in segmenten van twintig minuten, gericht op een duidelijk onderwerp."

Zoekend naar het in de NRC afgebeelde Delftse voorbeeld van de Wiskundebrug bracht mij bij een artikel op de edusite van SURF: College vanuit de luie stoel - Hoe staat het met het opnemen van hoorcolleges in Nederland? van maart vorig jaar. In dit artikel, net zo min als in de NRC, geen woord over de didactische aanpassingen die nodig zijn om het boring talkinghead effect te vermijden, met uitzondering van een verwijzing naar een bedenking door Wim Westera: Webcolleges - de docent als veejay waarin hij wijst op het feit dat het toepassen van nieuwe technologien om nieuwe bekwaaheden vraagt.

"Inhoudelijk raffinement is niet voldoende voor een videocollege. Docenten voor de camera verlaten de beslotenheid van klas of collegezaal en komen pardoes terecht in de categorie 'bekende Nederlander'. Die publieke rol vraagt om de onvermijdelijke 'x-factor', die hen de nodige zwier verschaft om als showmaster, dramaturg, poëet en stand-up comedian voor het voetlicht te treden, om nog maar te zwijgen over het benodigde pathos en moralisme van de dominee, zoals diverse cabaretiers dat van huis uit al meekregen."

Ofwel, in de woorden van S. Middleton:

"If I had to recommend one single thing to improve teaching in the universities, it would not be educational theory, but addiction to theatre."

Links: Keith Russell, Willem van Ravenstein.

Update 22-6: Nicholas Carr - Is Google making us stupid?

Posted by Rino Zandee at 21 juni 2008 12:53    

Comments

Post a comment