2 februari 2007
ICT&O paradox: zonder vrijheid geen innovatie, zonder dwang geen implementatie ...
Interessante column van Jord Schaap, vertrekkend EduSite redacteur. Jord vraagt zich af hoe, en door wie, echte innovatie tot stand komt, en of je dat proces kunt vangen in organisatiestructuren. Hij denkt van niet, want voor echte innovatie heb je briljante geesten nodig die in vrijheid hun gang kunnen gaan. Organisatiestructuren werken dan verlammend.
"Innovatie is geen binnenzee die je even inpoldert. E-learning, een werkelijke mentaliteitsomslag bij studenten en docenten, bereik je niet middels eindeloos geoever over implementatiestrategieën en subsidies. Innovatie bereik je middels vrijheid."
Maar in Nederland werkt dat niet goed, want...
"... vrijheid gaat nu eenmaal niet goed samen met gelijkheid, en gelijkheid zit ons Hollanders ingebakken."Daarmee zitten we dus in een impasse. Jord lost dat op door onderscheid te maken tussen kwantitatieve en kwalitatieve aspecten van innovatie. Dat laatste aspect beheersen wij Hollanders niet goed vanwege het maaiveld-effect. Bijgevolg worden de meeste innovaties geimporteerd ["beter goed gejat, dan slecht bedacht"].
"Maar dan moeten we ook daadwerkelijk ophouden met slecht bedenken, ons beperken tot goed jatwerk en onze tijd, onze energie en vooral ons geld steken in de implementatie van die innovaties die er voor de Nederlandse studenten en onderzoekers echt toe doen: het effectief oppikken van de geniale ideeën van enkelen, en die beschikbaar maken voor de verbetering van het werk van velen."
Kwantitatieve innovatie daarentegen is iets waar wij Hollanders erg goed in zijn. Gedragen en gestuurd door dikke commissies en Natianale Actieplannen wordt, geholpen door een dikke geldstroom, de vernieuwingsgedachte opgeschaald en uitgerold:
"Zo kunnen grote groepen studenten en docenten snel en zonder risico profiteren van die innovaties die het risicovolle stadium van ontwikkeling overleven en dus echt betekenis hebben."
onder het motto van:
"De overheid is nu eenmaal beter in het distribueren van goede ideeën dan in het bedenken ervan. Laat dat laatste nu maar over aan de vrije geesten."
Eens kijken of ik Jord goed heb begrepen. Om dus met enige kans op succes echte, op ICT gebaseerde, vernieuwingen in het onderwijs tot stand te brengen moet je de vrijheid van de individuele docent om dat in eigen tempo op eigen wijze te doen sterk inperken en haar/hem plat walsen door een organisatiebrede uitrol [= implementatie] van innovaties waarvoor we in Nederland te dom zijn om ze zelf te kunnen verzinnen, en die innovaties vervolgens aanwenden als keurslijf om een hier en daar nog wat tegenstribbelende docent in het gareel te houden. Nee, dat kan toch niet het geval zijn. Ik heb Jord's verhaal vast niet goed gelezen. Nog maar eens een keer doen, en dan zonder mijn brilletje uit 1984...
Update 15/03: 'Van de digitale generatie, maar niet ict-minded' - Marloes Mesken over de ict-vaardigheid van pabo-studenten:
"Het is dubieus dat mensen die nooit lesgeven bepalen wat jij nodig hebt. Mensen op de werkvloer kunnen beter inschatten of iets in het onderwijs goede toepassing kan hebben."
Posted by Rino Zandee at 2 februari 2007 14:14
H� wat leuk, ik schreef vandaag over hetzelfde op mijn blog... Ik ben het er helemaal mee eens dat het laatste wat je moet willen in het onderwijs is dat je docenten gek maakt. Dat lijkt mij een dwaas idee.
Mijn man stelde voor nu eens geen onderzoek te doen, maar een heel simpel effect te bereiken, door gewoon de salarissen van docenten te verhogen.
Dan krijg je vanzelf een verbetering in de kwaliteit van onderwijs.
En minder regels lijkt mij ook beter voor de gezondheid van docenten - vooral minder kwaliteit(-scontrolle). Gezonde docenten kunnen beter nadenken, durf ik te stellen.
Posted by: Odile at 28 februari 2007 17:20
"door gewoon de salarissen van docenten te verhogen. Dan krijg je vanzelf een verbetering in de kwaliteit van onderwijs"
Dus de kwaliteit van het onderwijs is afhankelijk van het salaris van leerkrachten? Ik heb laatst gehoord dat het verhogen van het salaris een extrisieke motivator is welke maar een tijdelijk effect heeft op de motivatie (niet direct de kwaliteit van het werk) van medewerkers.
Posted by: Jeroen vB at 15 maart 2007 12:42
Post a comment