Dat dat vertrouwen in partner instellingen makkelijk een deukje oploopt blijkt bijvoorbeeld uit de aanwezigheid van items die ik niet anders dan als rommel kan kwalificeren, tenzij je wel een zeer ruime opvatting hanteert m.b.t. het begrip leerobject.

Voorbeelden van dergelijke items?:
Brief: Informatie voor docenten, 1e en 2e jaars MBO-SPW studiejaar 2003/2003
Berekening cijfer eindtoets cluster Managemen & Organisatie
Overzicht functionaliteit Blackboard 6.
Blackboardtraining studentassistenten augustus 2002
Testresultaten migratie Bb 5.5 naar Bb 6.0.

OK, niet zeuren Rino, tag die items dan als onbruikbaar, of laat je kommentaar achter, zodat een volgende gebruiker deze items vanzelf als eerste boven ziet komen drijven, of, eigenlijk nog veel beter, uit het zicht weg ziet zinken. Maar ik heb tevergeefs gezocht naar een kommentaar of tag knop achter, boven, of onder de betreffende items. Exit kwaliteitsbewaking door social tagging.

Een ander veel voorkomend euvel is deze boodschap na het klikken op een link op een info-blad van een item:

Probleem bij ophalen gevraagde gegevens.
Melding: "Remote server not available"
Code: urlerror

Hoeveel geduld moet je hebben met een dergelijke repository? LOREnet afficheert zich met een --- beta versie --- label, als ware het een echte web 2.0 applicatie. Zoals Google dat [nog] doet met bijv Gmail beta.

En nu we het toch over Google hebben... Ook de zoekmachine die LOREnet gebruikt laat volgens mijn eerste indrukken veel te wensen over. Er staan bijvoorbeeld tientallen rapporten van het ICLON in LOREnet, maar de zoekterm ICLON geeft slechts 2 resultaten... [Terzijde: waarom deze rapporten via de ICLON webstek en de mediatheek aldaar niet of nauwelijks te vinden resp toegankelijk zijn, maar wel in LOREnet worden gedumpt is mij een raadsel.]

Los van deze hapers in LOREnet en mijn <rant>'s daarover, is er gewoon fundamenteel iets mis met het idee dat voor het beschikbaar stellen van [de beste] leerobjecten van een aantal HO instellingen een repository nodig zou zijn. Als de auteurs van deze leer- en onderwijsmiddelen er nu geen bezwaar tegen hebben dat deze bronnen via LOREnet openbaar toegankelijk worden gemaakt, dan is er blijkbaar ook nooit enige reden geweest om ze op te sluiten in een instellings ELO, en is publicatie op een open toegankelijke onderwijswebstek van de betrokken instellingen voldoende om ze voor zoekmachines van allerlei pluimage vindbaar en doorzoekbaar en derhalve voor iedereen toegankelijk te maken. Kwaliteitsbewaking is dan geen issue, want er is vanzelfsprekend geen enkele instelling die onder-de-maat onderwijsmateriaal gebruikt, zeker niet als de hele wereld gewoon kan zien wat ze gebruiken.
Zoals d'Arcy Thomson opmerkt:

"There is no One True Repository. That was the fallacy we were all chasing... Along with reusability, and interoperability. It's more important to just go ahead and contribute content in whatever way(s) you feel comfortable, and let the power of the Internet Cloud bring it together for you"

LOREnet zal nooit deel uitmaken van wat d'Arcy de Internet Cloud noemt. Ondoordringbaar voor Google c.s. Echt bizar wordt het als je deze regel uit de FAQ op de LOREnet webstek nader beschouwd:

"Wanneer het leermiddel binnen de eigen instelling gepubliceerd is wordt het automatisch op LOREnet geplaatst."

Met andere woorden, alleen als je als docent je [al dan niet zelf ontworpen en gemaakte, of anders gewoon gejatte] leermiddelen hebt laten opsluiten in een instellings-ELO, kunnen ze door LORENnet toegankelijk worden gemaakt door ze opnieuw op te sluiten, ontoegankelijk voor 'normale' zoekmachines.
Vooral de zinssnede automatisch op LOREnet geplaats is intrigerend, omdat dat, als ik het tenminste goed lees, betekent dat leermiddelen die bijv aan de UL in Blackboard zijn geplaatst in een course die door een docent zorgvuldig op slot wordt gehouden voor een ieder die niet expliciet is enrolled, toch in LOREnet terecht kunnen komen door middel van een simpel automatisme.

"Uiteindelijk moet de zoekmachine van LOREnet de databases van alle bij SURF aangesloten hogescholen en universiteiten kunnen doorzoeken. Iedereen kan dan onderdelen van andermans lessen downloaden, leermiddelen integraal gebruiken of als leidraad nemen bij het maken van nieuw lesmateriaal."

In ELO databases opgesloten leermiddelen bevrijden door ze opnieuw in een database op te sluiten. Ik vind dat tamelijk absurd, surrealistisch bijna.

Update 25-01: Het is nog [lang] niet zo ver. En als het zover is, dan alleen voor items die public zijn, EN de correcte metadata hebben. Mijn courses zijn allemaal public [= toegankelijk voor gasten en toehoorders]. Waarom zou ik dan met die inhoud nog in LOREnet willen/moeten?